Auto

Een tweedehands auto kan er op het eerste gezicht prima uitzien, maar soms zijn er bepaalde mankementen aan de auto die je vanaf de buitenkant niet gemakkelijk kunt zien. Het is daarom verstandig om verder te kijken dan de prijs en kilometerstand. Met een proefrit, de beschikbare onderhoudsgegevens en een aantal extra controles krijg je een beter beeld van de auto voordat je beslist.Bekijk de technische staatBegin met een goede controle van de auto. Kijk naar de banden, verlichting, lak en eventuele zichtbare beschadigingen. Onder de motorkap kun je letten op lekkages en andere opvallende zaken. Ook een proefrit hoort bij de bezichtiging. Let tijdens het rijden bijvoorbeeld op vreemde geluiden en hoe de auto remt, stuurt en schakelt. Heb je zelf weinig technische kennis? Dan kun je een aankoopkeuring laten uitvoeren. Een garage of keuringsbedrijf kan onderdelen controleren die je tijdens een gewone bezichtiging gemakkelijk over het hoofd ziet. Vraag vooraf wat er precies bij zo'n keuring wordt bekeken.Onderhoudshistorie bekijkenOok de onderhoudshistorie bekijken is verstandig. Vraag de verkoper naar het onderhoudsboekje, digitale onderhoudsgegevens en eventueel aanwezige facturen. Daarmee kun je zien welke werkzaamheden zijn vastgelegd en wanneer deze zijn uitgevoerd. Let vooral op onderhoud dat bij de leeftijd en kilometerstand van de auto past. Bij sommige auto's is bijvoorbeeld bekend wanneer een distributieriem vervangen moet worden. Bij andere modellen wordt een distributieketting gebruikt. Controleer daarom welke onderhoudspunten voor de betreffende auto van toepassing zijn.Controleer het kentekenMet een kentekencheck kun je verschillende gegevens over een Nederlandse auto opzoeken. Via de RDW zijn onder meer technische voertuiggegevens, de APK-vervaldatum en informatie over de geregistreerde kilometerstand beschikbaar. Vergelijk deze informatie met de advertentie en de gegevens van de verkoper. Houd er rekening mee dat niet iedere kentekencheck dezelfde informatie bevat. Voor bijvoorbeeld onderhouds- of schadegegevens kunnen andere bronnen nodig zijn en ook die geven niet altijd een compleet beeld van het verleden.Kijk naar de verkoper en de voorwaardenHet maakt verschil of je een auto bij een autobedrijf of van een particulier koopt. De wettelijke rechten en afspraken kunnen per verkoopsituatie verschillen. Lees daarom vooraf goed wat er wordt afgesproken en laat belangrijke toezeggingen bij voorkeur schriftelijk vastleggen. Vraag daarnaast naar zaken die tijdens je controle naar voren komen. Is er bijvoorbeeld schade hersteld of ontbreekt er een deel van de onderhoudshistorie? Of staat er misschien binnenkort groot onderhoud gepland? Dan is het goed om dit soort dingen uit te vragen.

Regelmatig auto-onderhoud kan veel ergernis en onverwachte kosten besparen. Toch zijn er controles die vaak vergeten worden, terwijl ze juist belangrijk zijn voor de levensduur van je auto. Wist je dat je bijvoorbeeld met een eenvoudige kenteken check gebruiken al snel meer inzicht krijgt in het onderhoudsverleden en bekende aandachtspunten van jouw auto? Zo’n check is snel gedaan, maar daadwerkelijk lastige problemen voorkom je vooral door verder te kijken dan alleen de zichtbare zaken.Waarom een grondige autokeuring belangrijk isAutobezitters besteden doorgaans voldoende aandacht aan bijvoorbeeld oliepeil en bandenspanning. Toch schuilen de grootste verrassingen vaak in de controles die tijdens een standaard onderhoudsbeurt niet altijd aan bod komen. De distributieriem, bijvoorbeeld, is voor veel soorten auto’s een berucht onderdeel dat bij defect grote motorschade kan veroorzaken. Toch laten velen deze toch vrij prijzige controle liever uitstellen, met alle risico’s van dien.Een andere vaak vergeten controle betreft het roetfilter bij dieselvoertuigen. Dit filter raakt na verloop van tijd verstopt en kan zorgen voor vermogensverlies of zelfs schade aan de motor. Tijdige vervanging of reiniging valt niet altijd binnen het standaard onderhoud, dus wees hier alert op. Juist door vooruit te denken en niet alleen het directe probleem aan te pakken, kun je veelvoorkomende autoproblemen eenvoudig voorkomen.Welke controles worden vaak overgeslagen?Buiten de bekende periodieke controles zijn er specifieke onderdelen die aandacht vragen. Denk bijvoorbeeld aan de airconditioning: veel automobilisten gebruiken de airco alleen tijdens warme dagen, waardoor ze niet doorhebben dat het systeem langzaam koelvloeistof verliest. Een slecht functionerende airco is niet alleen oncomfortabel, maar kan ook zorgen voor beslagen ruiten en schimmelvorming in het interieur.De remvloeistof is nog zo’n punt dat vaak doorgeschoven wordt naar een later moment. Deze vloeistof neemt op den duur vocht op, waardoor het kookpunt daalt en de remkracht afneemt. Toch wordt dit zelden preventief gecontroleerd. Regelmatige vervanging voorkomt niet alleen onveilige situaties, maar ook dure reparaties aan het remsysteem. Controleer bij twijfel altijd het onderhoudsboekje of informeer bij de garage wanneer deze vloeistof aan vervanging toe is.Voorkom onaangename verrassingen met deze tipsOm autoproblemen te voorkomen is het verstandig om zelf periodiek een aantal zaken na te lopen. Check bijvoorbeeld maandelijks alle verlichting, inclusief kentekenverlichting, zodat je voorkomt dat je onverwachts stilgezet wordt voor iets kleins. Controleer ook geregeld de ruitensproeiervloeistof én de werking van de ruitenwissers. Slecht zicht door versleten wissers levert niet alleen ergernis op, maar is ook echt onveilig.Verder loont het om bij iedere grote onderhoudsbeurt ook te vragen naar de status van minder voor de hand liggende onderdelen. Denk aan wielophanging, uitlaatsysteem, de accu en het elektrisch systeem. Vooral oudere voertuigen zijn vatbaar voor slijtage aan componenten als fuseekogels en draagarmen – onderdelen die, wanneer ze falen, direct gevaarlijk kunnen zijn. Laat dus geregeld een ervaren monteur kritisch meekijken, zelfs als je auto geen directe klachten vertoont.Zelf doen of laten controleren?Sommige controles zijn eenvoudig zelf uit te voeren, zoals het peilen van vloeistoffen, het inspecteren van banden en het controleren van de verlichting. Toch zijn er onderdelen die specialistische kennis vragen; denk aan het meten van de accuspanning of het nakijken van de ophanging. Zeker wanneer je na het bekijken van een kentekencheck twijfels hebt over het onderhoudsverleden, kan het verstandig zijn om deze zaken door een erkende garage uit te laten voeren.Het komt regelmatig voor dat auto’s onnodig met vaak eenvoudige klachten stranden langs de weg. Met iets meer aandacht voor minder bekende controlepunten kun je veel ellende voorkomen. Voeg daarom een aantal van deze controles toe aan je periodieke onderhoudsplanning om veilig, betrouwbaar en zorgeloos te blijven rijden.

Je elektrische auto opladen aan een gewoon stopcontact duurt langer dan je denkt. Van bijna leeg naar vol ben je al snel een halve dag tot anderhalve dag bezig, afhankelijk van je accu en de stroom die je instelt. Klinkt traag. Toch is het voor heel veel mensen precies genoeg, en dat komt door één ding: je laadt ’s nachts, en ’s nachts heb je uren zat. In dit artikel lees je hoeveel vermogen er echt uit zo’n stopcontact komt, hoe lang laden duurt per accugrootte, hoeveel kilometer je in één nacht bijlaadt en waar je op moet letten om het veilig te houden. Tot slot lees je wanneer een laadpaal wél de betere keuze is. Eerst even dit: 220V is eigenlijk 230V Bijna iedereen zegt 220 volt. Officieel is het al jaren 230 volt. Dat is Europees zo afgesproken, maar de oude term is gewoon blijven hangen. Voor jou verandert er niets, want het gaat om precies hetzelfde stopcontact in je muur. Hieronder reken ik met 230 volt, want dat is het getal waar je in de praktijk mee rekent. Hoeveel vermogen komt er uit een gewoon stopcontact? Een stopcontact thuis zit meestal op een groep van 16 ampère. Reken dat om en je komt uit op ongeveer 3,7 kilowatt. Dat is de theoretische bovengrens. Een stopcontact is namelijk altijd één fase, dus sneller dan 3,7 kilowatt wordt het nooit, hoe snel je auto ook kan laden. In de praktijk laad je lager. Op een mobiele lader kun je de stroomsterkte instellen, meestal ergens tussen de 8 en 16 ampère. Veel mensen zetten hem op 8 of 10 ampère. Dat komt neer op 1,8 tot 2,3 kilowatt. Waarom niet gewoon het maximum? Omdat laden geen sprintje is. Je trekt uren achter elkaar bijna vol vermogen uit dezelfde stekker. Een waterkoker doet dat drie minuten, jouw auto tien uur. Oude stopcontacten, lange leidingen en versleten contacten worden daar warm van. Lager instellen kost je tijd, maar scheelt risico. Bij elektrische Auto opladen thuis 220v is die instelbare stroomsterkte dan ook het belangrijkste waar je op let als je een lader uitzoekt. Hoe lang duurt het dan echt? Het rekensommetje is simpel: de accu in kilowattuur gedeeld door het laadvermogen. Een accu van 60 kilowattuur op 2,3 kilowatt is 60 gedeeld door 2,3, dus ruim 26 uur. Daar komt laadverlies bij. Niet alle stroom uit het stopcontact belandt in je accu. Een deel gaat verloren bij het omzetten van wisselstroom naar gelijkstroom en in de elektronica van de auto. Bij lage vermogens is dat verlies verhoudingsgewijs groter. Reken op grofweg 10 tot 20 procent extra tijd. In de tabel hieronder staan afgeronde laadtijden van bijna leeg naar vol, inclusief dat verlies. AccugrootteLaden op 2,3 kWLaden op 3,7 kW15 kWh (plug-in hybride)ongeveer 7,5 uurongeveer 5 uur40 kWh (compacte EV)ongeveer 20 uurongeveer 12 uur60 kWh (middenklasse EV)ongeveer 30 uurongeveer 19 uur80 kWh (grote EV of SUV)ongeveer 40 uurongeveer 25 uur Belangrijk: dit zijn de tijden voor een accu die bijna leeg is. Dat gebeurt in de praktijk bijna nooit. Meestal laad je bij van 40 naar 80 procent, en dan ben je door die getallen ineens veel sneller heen. Kou kost trouwens extra tijd, want dan gaat er ook energie naar het opwarmen van de accu. Wat laad je in één nacht bij? Dit is het getal waar het echt om draait. Een nacht duurt ongeveer tien uur. Op 2,3 kilowatt laad je in die tien uur ongeveer 20 kilowattuur netto bij. Goed voor grofweg 100 tot 130 kilometer, afhankelijk van je auto, je rijstijl en het seizoen. Op 3,7 kilowatt zit je rond de 32 kilowattuur en kom je op ongeveer 160 tot 210 kilometer. Zet dat eens naast je eigen dagrit. Veel mensen rijden 30 tot 50 kilometer per dag: woon-werk, boodschappen, sportclub. Dan laad je ’s nachts twee tot drie keer zoveel bij als je overdag verbruikt. Je accu loopt dus gewoon vol, ook zonder laadpaal. Waar je op moet letten bij een stopcontact Gebruik een echte mobiele lader Een mobiele lader is meer dan een kabel met twee stekkers. In het kastje zit elektronica die met je auto communiceert, de stroom begrenst, de temperatuur in de gaten houdt en ingrijpt zodra er een lekstroom ontstaat. Zonder dat kastje kun je een elektrische auto helemaal niet aan een stopcontact laden. Let daarom op certificering en op de kwaliteit van de stekker. Koper geleidt beter dan goedkopere legeringen, en een stevige behuizing blijft koeler. Bij een apparaat dat uren achter elkaar vermogen doorgeeft, is dat geen detail maar het halve verhaal. Check je stopcontact en je groep Gebruik een stopcontact dat er netjes uitziet en stevig vastzit. Zit de stekker los in het gat, dan ontstaat er warmte op het contactpunt. Voel na een half uur laden eens aan de stekker. Handwarm is normaal, echt heet is een stopsignaal: haal hem eruit en zet de stroomsterkte lager. Zet daarnaast niet tegelijk de wasmachine, de droger en de oven aan als die op dezelfde groep zitten. Dan vliegt de zekering eruit. Woon je in een ouder huis of twijfel je over de bedrading, laat een erkende installateur er dan even naar kijken voordat je begint. Wat je nooit moet doen Geen verlengsnoer, geen haspel en geen stekkerdoos. Dat klinkt streng, maar de reden is simpel. Elk extra contactpunt is een plek waar warmte kan ontstaan, en een opgerolde haspel wordt bij vol vermogen gloeiend heet. Twee laadkabels aan elkaar koppelen om extra lengte te maken mag ook niet. Is je kabel te kort? Koop dan een langere kabel uit één stuk. Dat is de enige veilige oplossing. Wanneer is een laadpaal wel de betere keuze? Een laadpaal wordt interessant zodra je meer nodig hebt dan één nacht kan leveren. Rij je regelmatig meer dan 150 kilometer op een dag, dan loop je met een stopcontact achter de feiten aan. Hetzelfde geldt als je de auto niet elke nacht thuis kunt neerzetten. Het verschil zit in de aansluiting. Een stopcontact is één fase en dus gebonden aan 3,7 kilowatt. Een laadpaal kan op drie fasen worden aangesloten en haalt dan 11 kilowatt, mits je auto dat aankan. Veel elektrische auto’s laden maximaal 11 kilowatt via wisselstroom, andere blijven op 7,4 kilowatt steken. Wat voor jouw auto geldt, staat in het instructieboekje. En nee, laden aan een stopcontact is niet slechter voor je accu. Het gaat alleen langzamer. Rustig laden is voor de accu zelfs prettiger dan dagelijks snelladen. Kort samengevat Aan een gewoon stopcontact laad je met 1,8 tot 3,7 kilowatt. Van bijna leeg naar vol kost dat vijf tot veertig uur, afhankelijk van je accu en de stroomsterkte die je instelt. Per nacht laad je ongeveer 100 tot 210 kilometer bij, en voor de meeste dagritten is dat ruim voldoende. Gebruik een gecertificeerde mobiele lader, zet de stroomsterkte lager zodra je twijfelt over je installatie en laat verlengsnoeren en haspels links liggen. Heb je structureel meer nodig, dan is een laadpaal de logische volgende stap.

Als je auto niet start maar je radio, verlichting en dashboard gewoon werken, ligt het probleem bijna zeker niet bij de accu zelf. Er is wel stroom, maar iets verhindert dat de motor aanslaat. De meest voorkomende boosdoeners zijn dan de startmotor, de accu die net genoeg spanning geeft voor kleine verbruikers maar tekortschiet bij het starten, of een defect relais of zekering in het startsysteem. Aan de hand van het geluid dat je hoort bij het starten kun je al een heel eind komen in het opsporen van het probleem. Wat het geluid je vertelt als de auto niet start Het geluid bij het omdraaien van de sleutel of het indrukken van de startknop is de snelste manier om te bepalen wat er mis is. Er zijn grofweg drie situaties: Een tikkend of ratelend geluid: de startmotor probeert het maar krijgt niet genoeg vermogen. Dit wijst bijna altijd op een accu die net te weinig spanning levert voor de hoge stroomvraag van de startmotor, ook al doen de lampjes het nog gewoon. Één droge klik, daarna niets: het starterrelais schakelt, maar de startmotor reageert niet. Denk aan een defect relais, een losse of geoxideerde kabelverbinding, of een kapotte startmotor. Helemaal geen geluid, maar wel spanning: het startsignaal komt de startmotor niet eens bereiken. Dit kan door een defecte contactschakelaar, een probleem met het immobbilizer-systeem, of een onderbroken besturingskabel. Auto start niet wel stroom: de meest waarschijnlijke oorzaken Een accu kan best genoeg spanning hebben voor verlichting en elektronica (12 volt), maar toch te zwak zijn om de startmotor te voorzien van de honderden ampères die hij even nodig heeft. Een verouderde accu (gemiddeld drie tot vijf jaar mee) verliest dit vermogen als eerste. Meet je met een multimeter 12 volt maar start de auto toch niet, laat de accu dan doorlichten op zijn koude-startspanning (CCA) bij een garagist of rijwielspecialist. Die meting geeft een veel eerlijker beeld dan alleen de spanning. De startmotor zelf is een andere veelvoorkomende oorzaak. Dit onderdeel zet elektrisch vermogen om in rotatie om de motor op gang te brengen. Als de koolborstels versleten zijn of de anker vastgelopen is, doet de startmotor niets, ook al staat er genoeg spanning op de accu. Een kapotte startmotor geeft vaak het bekende enkelvoudige klik-geluid. Minder voor de hand liggend, maar minstens zo vaak de oorzaak: een defect starterrelais of een stuk gelopen zekering in het startsysteem. Het relais fungeert als schakelaar tussen de accu en de startmotor. Als dat relais niet correct sluit, bereikt de stroom de startmotor nooit. Zekeringen voor het startsysteem vind je in de zekeringkast, waarvan de locatie staat aangegeven in het instructieboekje van je auto. Bij modernere auto’s kan ook de immobilizer roet in het eten gooien. Als de auto de transponder in je sleutel niet herkent, blokkeert het systeem de start. Je ziet dit vaak terug als een knipperend sleutelpictogram op het dashboard. Probeer in dat geval een andere sleutel als je die hebt, of raadpleeg een dealer. Zelf controleren: een korte stappenplan Stap 1: Let op het geluid bij het starten. Tikt het, klikt het eenmalig, of is het stil? Stap 2: Kijk of er een sleutelpictogram of andere waarschuwingslamp brandt op het dashboard. Dit wijst op de immobilizer. Stap 3: Controleer de accupolen op corrosie (witte of groene aanslag). Maak ze schoon met een droge doek of borstel en probeer opnieuw. Stap 4: Controleer de zekeringen van het startsysteem via het instructieboekje. Een doorgeslagen zekering is goedkoop en snel te vervangen. Stap 5: Probeer de auto te jumpstarten. Lukt dat wel? Dan is de accu het probleem, ook al leken de lampjes goed te doen. Stap 6: Lukt jumpstarten ook niet? Dan is de kans groot dat de startmotor of het relais defect is. Dat vergt diagnose bij een garage. Wanneer naar de garage? Als jumpstarten niet helpt, de zekeringen goed zijn en er geen immobilizer-waarschuwing brandt, is het tijd voor een professionele diagnose. Een garage kan met een uitleesapparaat foutcodes uitlezen en de startmotor testen zonder dat die uitgebouwd hoeft te worden. De ANWB of Wegenwacht kan ook ter plaatse komen als je echt niet verder komt. De reparatiekosten lopen uiteen: een nieuwe zekering of relais kost vrijwel niets, een nieuwe accu ligt doorgaans tussen de 80 en 150 euro, en een startmotor vervangen kost inclusief arbeid al snel 200 tot 400 euro of meer, afhankelijk van het merk en model. Het loont om eerst de goedkopere opties uit te sluiten voordat je in de duurdere reparaties duikt. Lees ookAuto start niet meer: de meest voorkomende oorzaken en wat je kunt doenAuto start niet met startkabels: dit zijn de mogelijke oorzakenWitte rook uit de uitlaat bij gas geven: dit zijn de oorzakenWitte rook uit de uitlaat bij een warme motor: dit zijn de oorzakenDit moet je weten als je auto een schurend geluid tijdens het rijden maaktWaarom een zoemend geluid in je auto niet genegeerd mag worden

Als je auto stationair trilt, wijst dat bijna altijd op een probleem met de verbranding, de motorophanging of een onderdeel dat zijn werk niet goed meer doet. De trilling is merkbaar in het stuur, de vloer of de hele auto, en treedt op terwijl je stilstaat met de motor in zijn laagste toerental (meestal rond de 700 tot 900 toeren per minuut). Hieronder lees je wat de oorzaak kan zijn en wanneer je naar een garage moet. Waarom trilt een auto stationair? Een verbrandingsmotor draait soepel als alle cilinders gelijkmatig ontbranden. Klopt die balans niet, dan ontstaat er een onregelmatig ritme in de motor. Dat voel je als een trilling, vooral op lage toerentallen waarbij de motor weinig “buffer” heeft. Op hogere toerentallen maskeert de snelheid die onregelmatigheid vaak, waardoor je de trilling alleen stationair opmerkt. Stationair draaien is voor een motor ook het zwaarste moment qua stabiliteit. De motor levert dan net genoeg kracht om zichzelf draaiende te houden. Elk klein probleem in het systeem valt daardoor eerder op dan tijdens rijden. De meest voorkomende oorzaken op een rij Ontstekingsbougies versleten of vuil. Dit is de meest voorkomende reden. Een versleten bougie zorgt ervoor dat een cilinder niet of onvolledig ontbrandt. Dat verstoort het evenwicht in de motor direct. Bougies hebben een bepaalde levensduur (afhankelijk van het type vaak tussen de 30.000 en 100.000 kilometer) en moeten op tijd vervangen worden. Defecte bobine of ontstekingskabel. De bobine zet de lage spanning van de accu om naar de hoge spanning die een bougie nodig heeft. Als een bobine gedeeltelijk defect is, ontbrandt de betreffende cilinder wisselend of helemaal niet. Het resultaat is een merkbare schok of trilling in de motor. Vuile of kapotte brandstofinjectoren. Injectoren sproeiden brandstof in de cilinder. Zijn ze verstopt of versleten, dan komt er te weinig of ongelijkmatig brandstof in. Dat geeft een onregelmatige verbranding en trillingen op stationair toerental. Problemen met de stationair-regeling of de luchttoevoer. De motor heeft een vaste regeling voor het stationair toerental (soms een stationair-regelklep of idle control valve). Is die vies of defect, dan schommelt het toerental en trilt de auto. Een vuile luchtfilter of een klein luchtlek in het inlaatsysteem kan hetzelfde effect geven. Versleten of gebroken motorkuipen (engine mounts). De motor hangt in de auto op rubberen of hydraulische kussens, de motorophanging. Zijn die versleten of gebroken, dan trilt de motor direct door naar de carrosserie. Dit is een mechanische trilling, geen verbrandingsprobleem. Je voelt het dan sterker in de vloer en het stuur, en soms hoor je ook een klop bij het gas geven of loslaten. Invloed van de airco. De airco legt een extra belasting op de motor. Sommige auto’s vertonen meer trilling stationair wanneer de airco aanstaat, omdat het toerental dan iets daalt en de motor harder moet werken. Zet je de airco uit en verdwijnt de trilling grotendeels, dan is er waarschijnlijk geen groot probleem maar werkt de stationair-regeling niet optimaal bij extra belasting. Hoe ernstig is het? Dat hangt af van de oorzaak. Een vuile bougie of een vieze injector is relatief goedkoop te verhelpen. Een defecte bobine valt ook mee qua kosten. Versleten motorophanging vergt meer werk en is duurder, maar gevaarlijk rijden doe je er in de meeste gevallen niet direct mee. Een motor die mist (op minder cilinders draait) is wel echt een reden om snel naar de garage te gaan, want dat kan schade aan de katalysator veroorzaken. Als de trilling plotseling ontstaat, sterker wordt of gepaard gaat met een controlelampje op het dashboard, is dat een duidelijk signaal om niet te wachten. Veel auto’s slaan een foutcode op die een monteur met een uitleesapparaat kan lezen. Dat geeft vaak direct inzicht in welke cilinder of welk systeem het probleem veroorzaakt. Wat kun je zelf controleren? Een paar dingen kun je zelf bekijken voordat je naar de garage gaat: Controleer wanneer de bougies voor het laatst zijn vervangen. Staat dat niet in het onderhoudsboekje, dan is vervanging sowieso een goed startpunt. Kijk of de luchtfilter erg vuil is. Een verstopte luchtfilter is eenvoudig en goedkoop te vervangen. Let op of er een controlelampje brandt, ook een knipperende motorlamp. Merk op of de trilling toeneemt als de airco aanstaat of bij andere extra belasting zoals verwarming op de hoogste stand. Luister of de motor gelijkmatig loopt of dat je een onregelmatig “puffen” of kloppend geluid hoort. Kun je de oorzaak niet zelf herleiden, laat de auto dan uitlezen bij een garage. De uitgelezen foutcode geeft de monteur in veel gevallen een directe aanwijzing. Een stationair trillende auto rijdt in veel gevallen nog gewoon, maar negeer het niet te lang: kleine problemen worden groter en duurder als je ze uitstelt. Lees ookAuto trilt bij remmen: oorzaken en wat je er aan doetDe beste accu voor jouw auto kiezen: zo werkt het

Witte rook uit de uitlaat bij gas geven wijst bijna altijd op water of koelvloeistof die in de verbrandingsruimte terechtkomt. Dat klinkt onschuldig, maar het kan een teken zijn van een serieus motorprobleem. Hieronder lees je welke oorzaken er zijn, hoe je ze herkent en wanneer je direct naar een garage moet. Waarom verschijnt de rook juist bij gas geven? Als je gas geeft, neemt de druk in de motor toe. Die hogere druk maakt het voor vloeistoffen makkelijker om op plekken te komen waar ze niet horen. Een kleine lekkage die in stationair rijden nog onzichtbaar blijft, laat zich dan wél zien als witte rook uit de uitlaat. Dat is waarom het symptoom zo specifiek bij gas geven optreedt. De vier belangrijkste oorzaken van witte rook uit de uitlaat bij gas geven 1. Defecte cilinderkoppakking Dit is de meest voorkomende en ook de meest gevreesde oorzaak. De cilinderkoppakking zit tussen het motorblok en de cilinderkop en zorgt ervoor dat koelvloeistof en olie gescheiden blijven van de verbrandingskamer. Als die pakking het begeeft, lekt er koelvloeistof de cilinder in. Bij verbranding verdampt dit en je ziet dikke, witte of lichtgrijze rook uit de uitlaat, vooral bij gas geven. Bijkomende signalen zijn een zoete geur bij de uitlaat, een dalend koelvloeistofniveau zonder zichtbare lekkage en een motor die snel oververhit raakt. 2. Gebarsten cilinderkop of motorblok Een scheur in de cilinderkop of het motorblok heeft hetzelfde effect als een slechte pakking: koelvloeistof bereikt de verbrandingskamer. Dit is een zwaardere schade, die vaker voorkomt na oververhitting. De witte rook is dan ook duidelijker aanwezig en het koelvloeistofniveau daalt sneller. Herstel is duur en soms loont een motorwissel meer dan reparatie. 3. Verontreinigde brandstof met water Als er water in de brandstof terechtkomt, bijvoorbeeld door verontreinigde brandstof aan de pomp of condens in een halfleeg reservoir, verbrandt dat water mee in de cilinders. Het resultaat is witte rook bij gas geven. Dit probleem is doorgaans minder ernstig dan een slechte pakking en verdwijnt vaak vanzelf als de verontreinigde brandstof verbruikt is. Twijfel je? Laat de brandstoftank inspecteren of leegpompen. 4. Slijtage aan zuigers of cilinderwanden Bij sterk gesleten zuigers of cilinderwanden kan olie in de verbrandingskamer komen. Olie verbrandt meestal blauwgrijzig, maar bij bepaalde motortemperaturen en brandstofmengsels kan de rook ook wit of lichtgrijs lijken. Dit onderscheid is soms lastig te maken op het oog. Een extra aanwijzing is een dalend oliepeil en een olieachtige geur bij de uitlaat. Condenswater: witte rook die onschuldig is Niet elke witte rook is een alarmsignaal. Bij een koude motor, zeker in de winter, zie je vaak witte damp uit de uitlaat. Dat is gewoon condenswater dat verdampt zodra de motor op temperatuur komt. Normaal verdwijnt dit na een minuut of twee, drie rijden. Is de rook weg nadat de motor warm is? Dan is er waarschijnlijk niets aan de hand. Duurt de witte rook voort, ook als de motor op temperatuur is, dan is actie nodig. Wanneer direct stoppen? Stop zo snel mogelijk als je naast witte rook ook een of meer van de volgende signalen ziet: De temperatuurmeter stijgt naar rood of het waarschuwingslampje voor motortemperatuur brandt. Het koelvloeistofniveau daalt zichtbaar snel. Je ruikt een zoete of brandende geur bij de uitlaat. Je ziet witte vlokken of schuim op de oliepeilstok. De motor mist of slaat onregelmatig. Doorrijden met een slechte cilinderkoppakking of een gebarsten cilinderkop kan de motor in korte tijd volledig vernielen. De reparatiekosten lopen dan veel hoger op dan bij vroegtijdig ingrijpen. Wat kun je zelf controleren? Doe deze checks voordat je naar de garage gaat, zodat je de monteur al nuttige informatie kunt geven: Controleer het koelvloeistofniveau in het reservoirtje. Daalt het zonder zichtbare lekkage eronder de auto? Dan is koelvloeistof in de motor een serieuze optie. Trek de oliepeilstok eruit. Zie je een melkachtige, schuimige substantie? Dan is er water in de olie gekomen, vrijwel zeker door een slechte pakking. Ruik aan de uitlaat. Een zoete geur wijst op koelvloeistof; een olieachtige geur op slijtage aan zuigers of ringen. Met deze informatie kan een monteur gerichter diagnose stellen. Een druktest op het koelsysteem of een uitlaatgastest in het koelwater bevestigt of de cilinderkoppakking de boosdoener is. Laat dat zo snel mogelijk uitvoeren, want hoe langer je wacht, hoe groter de kans op verdere motorschade.